ทำตามขั้นตอนดังนี้
- เข้าเว็บไซต์ Image To Story คลิกทีนี่
https://huggingface.co/spaces/fffiloni/Image-to-Story - คลิกใส่รูปภาพ ที่ต้องการให้ “เขียนเรื่องเล่า”
- คลิกเลือกกลุ่มเป้าหมาย เด็ก หรือ ผู้ใหญ่
- คลิก Tell me a story
- แสดงผลลัพธ์ “เรื่องเล่า”จาก”รูปภาพ”
ตัวอย่างผลลัพธ์ “เรื่องเล่า” จากรูปนี้
ภาษาไทย
ชื่อเรื่อง : รสชาติแห่งความทรงจำ
เป็นเวลาหลายปีแล้วที่เอมิลี่กลับมาที่บ้านเกิดของเธอ แต่กลิ่นการปรุงอาหารของอายะ โกดะยังคงพาเธอย้อนกลับไปสู่วันพักผ่อนริมทะเลสาบในฤดูร้อนที่ไร้กังวล ขณะที่เธอนั่งอยู่ที่โต๊ะไม้ รายล้อมไปด้วยกลิ่นที่คุ้นเคยของห้องครัว เธอก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกถึงความคิดถึงที่ปกคลุมตัวเธอ
จานอาหารตรงหน้าเธอช่างน่ารับประทาน ทั้งขนมปังกรอบ กาแฟเย็นเข้มข้น และเมนูถวัลย์ ดัชนีอันหอมกรุ่นซึ่งเป็นสูตรของคุณยายเธอ เอมิลี่กัดเข้าไปแล้วรสชาติก็ระเบิดออกมาบนลิ้นของเธอ พาเธอย้อนกลับไปสู่ช่วงเวลาที่ชีวิตเรียบง่ายขึ้นและความรักไม่มีเงื่อนไข
ขณะที่เธอกิน เอมิลี่ก็อดไม่ได้ที่จะคิดถึงคุณย่าของเธอที่เสียชีวิตไปเมื่อไม่กี่ปีก่อน อายะ โกดาเป็นเพื่อนที่คอยสอนเธอทำอาหารและชื่นชมความสุขที่เรียบง่ายในชีวิต ทุกจานที่อายะทำคือเครื่องเตือนใจถึงความรักและความห่วงใยที่คุณยายของเธอใส่ลงไปในทุกคำ
เมื่อเอมิลี่ทานอาหารเสร็จ เธอก็ตระหนักว่ารสชาติของอาหารไม่ได้เป็นเพียงเครื่องเตือนใจถึงความรักของคุณยายเท่านั้น แต่ยังเป็นการเตือนถึงความทรงจำที่พวกเขาแบ่งปันร่วมกันอีกด้วย เสียงหัวเราะ น้ำตา การพูดคุยยามดึก – ทุกอย่างหลั่งไหลกลับมาหาเธอในขณะที่เธอลิ้มรสอาหารคำสุดท้าย
ในช่วงเวลานั้น Emily รู้ว่ารสชาติการทำอาหารของ Aya Goda ไม่ใช่แค่ประสบการณ์การทำอาหารเท่านั้น แต่ยังเชื่อมโยงกับอดีต ซึ่งเป็นเครื่องเตือนใจของผู้คนและความทรงจำที่หล่อหลอมเธอให้กลายเป็นตัวตนที่เธอเป็นในทุกวันนี้ และเมื่อเธอออกจากโต๊ะ เธอก็รู้ว่าเธอมักจะนำรสชาติของความทรงจำเหล่านั้นติดตัวไปด้วยเสมอ ไม่ว่าชีวิตจะพาไปอยู่ที่ไหนก็ตาม
ภาษาอังกฤษ
Title: The Taste of Memories
It had been years since Emily had returned to her hometown, but the smell of Aya Goda’s cooking still transported her back to those carefree summer days by the lake. As she sat at the wooden table, surrounded by the familiar scents of the kitchen, she couldn’t help but feel a sense of nostalgia wash over her.
The plate of food in front of her was a feast for the senses – the crispy bun, the rich ice coffee, and the aromatic Thawan Duchanee-style dish that had been her grandmother’s recipe. Emily took a bite, and the flavors exploded on her tongue, transporting her back to a time when life was simpler and love was unconditional.
As she ate, Emily couldn’t help but think of her grandmother, who had passed away a few years ago. Aya Goda had been her constant companion, teaching her how to cook and how to appreciate the simple pleasures in life. Every dish that Aya made was a reminder of the love and care that her grandmother had put into every bite.
As Emily finished her meal, she realized that the taste of the food was not just a reminder of her grandmother’s love, but also a reminder of the memories they had shared together. The laughter, the tears, the late-night talks – it all came flooding back to her as she savored the last bite of the dish.
In that moment, Emily knew that the taste of Aya Goda’s cooking was not just a culinary experience, but a connection to the past, a reminder of the people and the memories that had shaped her into the person she was today. And as she left the table, she knew that she would always carry the taste of those memories with her, no matter where life took her.
